School, clubjes, werk, vriendjes en vriendinnetjes die komen spelen,… en toch zijn er van die momenten waarop je echt even tijd en aandacht hebt voor elkaar. Bij ons is dat ook vaak tijdens het voorlezen. En precies daarom vind ik de Nationale Voorleesdagen zo belangrijk om onder de aandacht te brengen.
Toen mijn oudste nog klein was ontdekte ik al snel hoe waardevol het voorlezen kan zijn en hoe fijn kinderen het vinden. Om je heen hoor je ook veel adviezen met hoe goed het voorlezen wel niet is, voor de taalontwikkeling, voor de fantasie, voor de woordenschat. En ja, dat klopt allemaal. Maar nu, jaren later, zie ik dat voorlezen zóveel meer is dan dat.
Voor mijn jongste van 5 is voorlezen een vast onderdeel van het bedritueel. Pyjama aan, tanden gepoetst, nog één verhaaltje (of twee…). Hij kruipt dicht tegen me aan en stelt vragen over de plaatjes, leeft zich helemaal in het verhaal in en wil soms dezelfde bladzijde drie keer horen. In die momenten voel ik: dit is verbinding, dit is samen zijn!
Mijn oudste van 10 kan natuurlijk zelf lezen, maar ook zij kan het stiekem soms toch nog wel heel erg leuk vinden om even voorgelezen te worden! Meestal is er dan toch de vraag “Mam doe jij twee bladzijden en dan lees ik daarna zelf verder”. Soms lees ik een stukje uit een spannend boek, soms leest zij mij voor. Het levert gesprekken op over vriendschap, angsten, keuzes maken. Dingen die je niet altijd zomaar bespreekt maar die wel naar voren komen in een verhaal.
De Nationale Voorleesdagen zijn voor mij een mooie reminder: je hoeft het niet groots aan te pakken. Voorlezen hoeft geen perfecte Instagram-momenten op te leveren. Het mag rommelig zijn, met een half oor omdat je zelf moe bent, of met kinderen die tussendoor wiebelen. Juist dat maakt het echt.
Voorlezen laat kinderen zien dat verhalen ertoe doen. Dat woorden troost kunnen bieden, spanning kunnen oproepen en werelden kunnen openen. Maar misschien nog wel belangrijker: het laat zien dat jij er bent. Even helemaal.
Dus aan alle ouders die twijfelen of ze “het goed genoeg doen”: pak een boek, ga samen zitten en begin gewoon. Al is het maar tien minuten. Die momenten blijven hangen – bij je kind, maar stiekem ook bij jezelf. 💛